Op 30 april begon onze wereldreis. Mijn vriend en ik reizen over land van Nederland naar Indonesië. Tijdens onze reis houd ik op mijn blog een dagboek bij. Per land vertel ik over onze ervaringen, verassingen en spannende momenten. Zo houd ik voor mezelf bij wat we allemaal meemaken tijdens deze bijzondere reis en kunnen jullie een beetje met ons meereizen. Vandaag aan de beurt: Wit-Rusland en Litouwen.  

Als je de wereldkaart bekijkt en weet dat wij op weg zijn naar Bali, dan klinkt onze keuze voor Wit-Rusland en Litouwen misschien een beetje gek. Deze landen liggen logisch gezien niet op de route richting Indonesië. Maar goed, wij volgen geen logica, wij volgen onze harten. Onze reis bestaat niet uit een rechte lijn naar Bali. Het doel is niet snel naar Indonesië te reizen. Wij willen kwaliteit. Tijd doorbrengen op bestemmingen die al een tijdje op ons lijstje staan.

Wit-Rusland is zo’n land dat op mijn lijstje stond. Een onbekende en ongrijpbare bestemming, want waar denk je aan bij Wit-Rusland? Het land is vrijwel afgesloten voor de buitenwereld en wordt amper bezocht door toeristen. Precies een bestemming voor mij. Ik ben gek op niet-doorsnee landen. Bestemmingen waar een bijzondere cultuur en geschiedenis te ontdekken is. En in dat rijtje past Wit-Rusland. Litouwen is een ander type land. Populairder dan Wit-Rusland, maar toch de minst bekende bestemming van de Baltische Staten. In tegenstelling tot Wit-Rusland is Litouwen EU-lidstaat en oogt het voortvarend en modern. Oftewel, twee totaal verschillende landen. Laten we van start gaan!

In de bus in Wit-Rusland
Op naar Wit-Rusland!

Wit-Rusland

Tijdens de planning van onze reis heeft Wit-Rusland vaak op de ‘schraplijst’ gestaan. Zo moest ik mijn vriend eerst overtuigen dat het een leuk land was (dat lukte). Daarna gooiden de visumregels roet in het eten. Voor een toeristenvisum moet je alle zaken (hotels, vervoer, etc.) vooraf laten vastleggen door een Wit-Russisch reisbureau. Dit reisbureau zorgt dan voor een uitnodigingsbrief. Zonder uitnodigingsbrief is het niet mogelijk om een toeristenvisum aan te vragen. Onze reis draait om flexibiliteit en vrijheid en dat botste met deze werkwijze. Even had ik de moed opgegeven, totdat ik las over de ‘visumvrije’ regio Grodno. De aanhalingstekens zijn nodig, want het is niet helemaal visumvrij. Van tevoren moet je een aantal documenten regelen. Het gaat om een ‘visa-free’ brief (een soort uitnodigingsbrief) en een Wit-Russische medische verzekering. Klinkt als dezelfde procedure als het reguliere toeristenvisum, maar dat is niet zo. De Grodno regio heeft het simpel gemaakt. Je geeft online de in- en uitreisdata door, koopt twee goedkope excursies (bijv. een taxirit en een museumticket) en een medische verzekering en je hebt binnen een paar minuten alle benodigde documenten in je mailbox. Kijk, daar kan Minsk nog een voorbeeld aan nemen. 

Plein Grodno Belarus
Soviet art Grodno

En hoe was Grodno? Best leuk! We zagen direct dat dit een kleurrijk stadje is. Ooit onderdeel geweest van het rijk Polen-Litouwen en dat zie je terug in de architectuur. Een mix van katholieke en orthodoxe kerken, pastelkleurige pandjes en op de bordjes Poolse en Wit-Russische teksten. Dit was het eerste land tijdens onze reis waar bijna niemand Engels sprak, maar met Google Translate in de hand ging het prima. De weergoden stonden helaas niet aan onze zijde. Het regende iedere dag. Maar dit gaf ons wel lekker veel tijd om te ontspannen, in ons appartementje of met een potje Wit-Russische Monopoly in een café.

Monopoly in Wit-Rusland
Draniki Wit-Rusland
Draniki, het nationale aardappelgerecht van Wit-Rusland.

Goed om te weten: in Wit-Rusland moet je na 5 dagen registreren bij de politie. Wij bleven 6 dagen, dus registreren. Gelukkig kan dat sinds kort online. En dat deden we dus. We hebben ons netjes online geregistreerd en zorgden voor een printje. En wat denk je? Bij de grens werd er helemaal niet om gevraagd. Ze wilden alleen de ‘visa-free’ brief zien. Oftewel, van de buitenkant lijkt Wit-Rusland streng, maar als je eenmaal binnen bent zijn de regels minder strikt.

Church in Grodno Belarus
Busschema in Wit-Rusland
Busschema in Wit-Rusland, tijden worden op papiertjes geschreven.

Ik zou graag nog eens terug willen en meer van het land willen zien, maar dan moeten ze eerst de visumregels rondom Minsk versoepelen zodat je beter overland kan reizen.

Litouwen

Na Wit-Rusland volgde Litouwen. Het leek ons leuk om niet over dezelfde weg terug te gaan naar Polen, maar een ander land te zien. Bovendien zijn de Baltische Staten erg mooi en Litouwen hadden we allebei nog niet gezien. Op naar Vilnius dus! Een stad die ons omver blies. Misschien had het ook met het weer te maken, want de zon scheen volop (voor het eerst deze reis!). De regenjas kon eindelijk uit en de korte broek kon aan. Liefde voor Vilnius: een prachtige stad met ontzettend veel kerken, een leuk centrum en pastelkleurige pandjes. Ons verblijf was ook nog eens bijzonder: een houten chalet op een camping midden in de stad. Super tof concept! We bleven niet alleen in Vilnius hangen, we maakten ook een dagtrip naar Trakai. Daar vind je een prachtig kasteel op een eiland.

Vilnius kerken Litouwen
Kerken in Vilnius Litouwen
Vilnius centrum

Na Vilnius was de tweede stad van Litouwen aan de beurt: Kaunas. Verwacht geen kopie van Vilnius, want Kaunas is een stuk kleiner en minder gepolijst. Begrijp me niet verkeerd, het is nog steeds een toffe stad. Naast een leuk centrum zit de schoonheid van Kaunas met name in de kleine dingen. Gekke standbeelden, kunst boven op bushokjes en trolleybussen met toffe prints op de zijkanten. Wat had ik graag met een stoel langs de weg gezeten om alle passerende trolleybussen op de foto te zetten. Helaas, er was geen tijd hiervoor. Of misschien was het er wel, want we hebben ook aardig wat tijd weggegooid. De zoektocht naar ons appartement, in de verkeerde bus stappen en naar de andere kant van de stad rijden en naar een copyshop rennen die al een uur dicht is. Reizen is niet altijd een feest, soms gaat het ook mis. Maar ach, ik weet nu al dat we later gaan lachen om deze momenten.     

Kaunas plein Litouwen
Kaunas street art Litouwen

Leuk feitje: ik tikte deze update vanuit een bus van Litouwen naar Oekraïne. Een reisdag van bijna 24 uur! Ik had dus wat tijd te doden. Met een beetje vertraging staat het nu online. Tot de volgende update!

Author

"Don't let your dreams be dreams. Go live your dreams. Go travel", is het motto van Esther. Ze is hopeloos verliefd op al het moois wat deze wereld te bieden heeft. Op Go Live Go Travel combineert ze de liefde voor reizen met haar passie voor schrijven.

Write A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.