Op 30 april 2019 begon onze wereldreis. Mijn vriend en ik reizen over land van Nederland naar Indonesië. Tijdens onze reis houd ik op mijn blog een dagboek bij. Per land vertel ik over onze ervaringen, verassingen en spannende momenten. Zo houd ik voor mezelf bij wat we allemaal meemaken tijdens deze bijzondere reis en kunnen jullie een beetje met ons meereizen. Vandaag aan de beurt: Turkmenistan, Oezbekistan en Kazachstan.

Tijd om de ‘Stans’ te gaan ontdekken! En we gingen van start in een bijzondere ‘stan’: Turkmenistan. Zoals ik in mijn vorige update vertelde, Turkmenistan is nooit onderdeel geweest van onze route. We hadden het plan om met een vrachtschip van Azerbeidzjan naar Kazachstan te varen, maar toen we ons gingen inlezen, ontdekten we al vrij snel dat er geen vertrekschema bestaat voor dit schip. Dit houdt dus in dat je misschien wel dagen (of weken) kan wachten. Dat zagen we niet zo zitten. Plan B klonk een stuk aantrekkelijker: over land reizen door Turkmenistan en Oezbekistan richting Kazachstan. Oezbekistan en Kazachstan zijn visumvrij (2019), dus dat was makkelijk. Een Turkmeens transitvisum krijgen (in Iran) was een stuk lastiger, maar het is gelukt. En zo ging ons reisavontuur door de Stans van start. Ik vertel je er meer over in deze update.

Turkmenistan: het gekste land waar ik ooit geweest ben

Het Turkmeense visumproces is stressvol. Tot op het laatste moment weet je niet of je het visum krijgt en als je het krijgt, heb je slechts een beperkt aantal dagen om door het land te reizen. Wij gingen namelijk voor het transitvisum en dat betekent dat je binnen vijf dagen van land A via Turkmenistan naar land B moet reizen. Het zag er even naar uit dat we heel misschien geen visum kregen, maar op het laatste moment lukte het alsnog. Ik schrijf er vast nog wel een keer een artikel over, want het was een interessante ervaring!

Standbeeld president Turkemenistan
Ferriswheel Turkmenistan
Recordstad Ashgabat

Mocht je niets van Turkmenistan weten, hier zijn drie steekwoorden: president, gaskrater en marmer. Dat somt ongeveer het hele land op. Hoofdstad Ashgabat breekt records als het gaat om de hoeveelheid marmer per vierkante meter. Het witte goud verblindt je. En er worden nog meer records gebroken in Ashgabat. Zo vind je hier het grootste indoor reuzenrad, het grootste stervormige gebouw en de hoogste vlaggenpaal. De voormalige president – met de bijnaam ‘Turkmenbashi’, vader van alle Turkmenen – heeft de stad van zijn dromen gebouwd. Overdag zag ik maar een handjevol inwoners rondlopen. Op schoonmakers en militairen na was de hoofdstad schrikbarend leeg. ’s Avonds kwamen wel meer locals naar buiten en zagen we hoe mooi de Turkmeense vrouwen zijn gekleed. Ze dragen sierlijk lange jurken met bijpassende sjalen rond het hoofd. Zit er een hoog hoedje onder de sjaal? Dan betekent dat ze getrouwd zijn.

Een lekker kopje koffie drinken of een hapje eten in Ashgabat is overigens een uitdaging. Veel cafés hebben geen bord buiten hangen en de ramen zijn geblindeerd. Reclameborden passen waarschijnlijk niet in het marmeren straatbeeld. Een café spot je dus niet zomaar. Pas als je een deur opentrekt, dan zie je wat het is. Best gek, hé? En zo kan ik nog veel meer over het bijzondere Ashgabat vertellen, maar dat bewaar ik wel voor een apart artikel.

Public transport Turkmenistan
Turkmenen in een futuristisch bushokje.
Wedding Tower Turkmenistan
Lege wegen.
Marmer Turkmenistan
Zie je het standbeeld van een paard? De president is gek op paarden.
Krater kamperen

Ik ben geen fan van kamperen, maar in Turkmenistan kregen we de kans om op een bijzondere manier te kamperen. Slapen in een yurt vlakbij een brandende gaskrater. Een ongelukje uit de Sovjettijd, toen de Sovjets een gaslek creëerde en het probeerden op te lossen met vuur. Resultaat: de krater brandt nu nog steeds. Bij de krater komen was een uitdaging voor ons. Tijdens deze reis doen we alles met de trein of bus, maar alle trein- en bustickets naar het noorden van Turkmenistan waren uitverkocht. Het land vierde namelijk een bijzonder festival: Meloendag. Een dag gewijd aan de favoriete meloen van de president. Er zat niets anders op dan een taxi te regelen naar de krater. Na een bijzonder nachtje bij de krater wisten we een rit te regelen bij een Italiaanse motortour. Zij werden begeleid door een Turkmeense overheidsauto en wij mochten daarin meerijden.

Yurt life Turkmenistan
Avond krater Turkmenistan
Onze motorvrienden.

Herinneringen ophalen in Oezbekistan

Na vijf dagen Turkmenistan kwamen we aan op bekend terrein: Oezbekistan. Drie jaar geleden maakten we een rondreis door dit prachtige land, dus het was interessant om te zien hoe het land is veranderd. En ja, het is veranderd. Als eerste: er zijn veel meer toeristen te vinden in Oezbekistan dan drie jaar geleden. Niet alleen grote internationale groepen, maar ook veel Oezbeekse toeristen. Het lijkt erop dat Oezbekistan als land het steeds beter doet. Ten tweede: de taxichauffeurs gedragen zich als hongerige honden. Zodra je uit het treinstation komt, word je begroet door een schreeuwende haag van taxichauffeurs. Ze blijven met je meelopen en vragen standaard hoge bedragen. Ten derde: het treinnetwerk is aanzienlijk verbeterd. Je kunt online treinkaartje kopen en de stations zijn opgeknapt. En als laatste: je kunt geld pinnen bij een bankautomaat met je creditcard en soms ook met je debitcard. Het is dus niet meer nodig om een stapel dollars of euro’s mee te brengen.

buchara Uzbekistan
Details Samarkand Uzbekistan
Samarkand Uzbekistan
Groeiend toerisme

Het was heerlijk om samen herinneringen op te halen in Oezbekistan. We herkenden nog verrassend veel plekken, maar ontdekten ook nieuwe plekken. Oezbekistan is rap de toeristische infrastructuur aan het verbeteren. Dit heeft voor mijn gevoel positieve en negatieve resultaten. Het is makkelijker om door dit land te reizen dan drie jaar geleden, maar ik vond de locals minder nieuwsgierig en open. Staat Oezbekistan op jouw lijstje? Wacht dan niet te lang en plan je reis snel.  

Samarkand Uzbekistan necropolis
Souvenir Uzbekistan
Metro Tasjkent Uzbekistan
Nieuwe plekken ontdekken: de Tashkent metrostations.

Vakantie in Kazachstan

Ook op een wereldreis heb je af en toe vakantie nodig. Het klinkt misschien gek, want we doen alleen maar leuke dingen toch? Reizen is af en toe ook hard werken. Tickets regelen, accommodaties boeken, visums aanvragen en routes uitstippelen. Ik vind het leuk om te doen, maar het vraagt ook tijd en energie. We waren toe aan ontspanning. Even een weekje niets doen en Kazachstan was een goed land hiervoor. We kozen Almaty uit als onze tijdelijke thuisbasis en trokken ons terug in een appartementje. Zelf koken, wasjes draaien, een serie kijken. Heerlijk om even met andere dingen bezig te zijn. 

Uiteraard zaten we niet helemaal stil. We hebben we ook geprobeerd iets van Kazachstan te zien. We gingen op dagtrip naar Big Almaty Lake en Charyn Canyon. Beide plekken zijn prachtig, ik raad ze zeker aan. Almaty zelf is ook een toffe stad vol met hippe koffietentjes. Zo dronken wij een lekkere ijskoffie bij een Nederlands koffietentje met zelfgemaakte stroopwafels.

Almaty Cathedral Kazachstan
Street art Almaty
Big Almaty Lake Kazachstan
Charyn Canyon Kazachstan

Terwijl ik dit schrijf, is onze grote reis door China gestart. Het wordt een drukke maand voor ons. China zal intens zijn, maar tegelijkertijd is het een fascinerend land. Alles is anders en ik houd daarvan!

Lees meer: we zijn al een keer eerder in China geweest. Lees hier onze verhalen over Beijing, Shanghai, Xi’an en Chengdu.

Wil je ons live volgen? Dan kan via Polarsteps (volg TvTol) of Instagram. Tot de volgende update!  

Author

"Don't let your dreams be dreams. Go live your dreams. Go travel", is het motto van Esther. Ze is hopeloos verliefd op al het moois wat deze wereld te bieden heeft. Op Go Live Go Travel combineert ze de liefde voor reizen met haar passie voor schrijven.

2 Comments

  1. Hey Esther,

    Leuk om je reisverslag te lezen. Wat jammer dat je in Kazachstan alleen Almaty en Shymkent hebt bezocht. Ben er zelf inmiddels al een aantal keren geweest en heb nog lang niet alles gezien maar ik vind het een schitterend mooi land, er is zoveel te zien en te ontdekken en de verschillen tussen de verschillende regio’s zijn best groot, al die dramatische landschappen en futuristische steden. Ik vond de mensen in Almaty zelf een beetje ondoorgrondelijk, niet echt open… Iedereen kijkt alleen naar de grond en kijkt je niet echt aan, contact maken is dan ook best lastig.. Daarnaast is enige kennis van de Russische taal toch wel een vereiste vond ik, maar weinig mensen die een beetje kennis van het Engels hebben.
    Die koffie met stroopwafels was echt goed..
    Goede reis verder en ik blijf jullie volgen!

    • Esther Reply

      Hoi Ron! Bedankt voor je reactie. Helaas hebben we inderdaad maar twee steden bezocht. Na een aantal drukke reismaanden waren we op zoek naar rust en Kazachstan bood dit. Maar onze tijd in Almaty smaakte wel naar meer! Russische taalkennis is inderdaad handig. Niemand spreekt Engels. Maar ik had het gevoel dat de mensen (met name jongeren) wel open stonden voor contact. Ook zij spreken vaak geen Engels, maar de wil om te helpen is er vaak wel. Groetjes uit China!

Write A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.