Op 30 april 2019 begon onze wereldreis. Mijn vriend en ik reizen over land van Nederland naar Indonesië. Tijdens onze reis houd ik op mijn blog een dagboek bij. Per land vertel ik over onze ervaringen, verassingen en spannende momenten. Zo houd ik voor mezelf bij wat we allemaal meemaken tijdens deze bijzondere reis en kunnen jullie een beetje met ons meereizen. Vandaag aan de beurt: Cambodja en Thailand.

Onze eerste verre reis ging naar Thailand en Cambodja. We waren halverwege de twintig en nog echt groentjes op reisgebied. De eerste paar dagen in Azië waren overweldigend, plakkerig en chaotisch, en toch werden we direct verliefd op dit deel van de wereld. Tijdens onze lange overlandreis gaan we terug naar deze oude bekenden. Dit keer met meer reiservaring op zak. We zijn benieuwd naar de veranderingen en we willen ook nieuwe dingen zien. Nieuwsgierig naar wat wij gedaan hebben met onze tijd in Thailand en Cambodja? Je leest het in de 10e update van onze overlandreis van Nederland naar Indonesië.

Cambodja kent geen snelwegen

De grensovergang Vietnam – Cambodja is berucht onder reizigers vanwege corruptie. Ook wij kregen ermee te maken: één US dollar per persoon voor de Vietnamese douane omdat ze onze paspoorten moesten behandelen in hun lunchpauze en vijf US dollar per persoon voor de Cambodjaanse douane. Officieel kost het Cambodjaanse visum dertig US dollar, maar hier lijkt standaard vijf US dollar bovenop te komen. Ga je protesteren, dan laat de douane je wachten. Aangezien er een bus op ons stond te wachten voor het verdere vervoer naar Kampot, hadden we geen tijd om te protesteren.

Een paar uur later hobbelen we de Cambodjaanse stad Kampot binnen. Ik zeg: hobbelen, want Cambodja heeft niet de beste wegen. In het hele land lijken alleen tweebaanswegen te liggen en het wegdek is vaak gatenkaas. Het busje zit vol toeristen op weg naar Kep, Kampot en Sihanoukville. In Kampot worden we opgewacht door een groep tuktuk chauffeurs. Zij weten precies waar alle toeristenbussen stoppen en haasten zich naar de deur om klanten te werven. De gedachte lijkt te zijn: wie het hardst ‘taxi’ schreeuwt en blijft meelopen, krijgt de klant. Het is best intimiderend, maar wij zijn wel wat gewend na Oezbekistan waar een taxichauffeur me bijna van de stoep afreed (nadat ik hem probeerde te ontlopen).

Casino´s net over de grens. Officieel is gokken verboden in Vietnam en Cambodja.
Staat van de wegen in Cambodja.

Expatstad Kampot

Kampot is een geliefde stad bij backpackers. Van tevoren las ik bijna alleen positieve verhalen. Helaas sluiten wij ons niet hierbij aan. De oude binnenstad lijkt overgenomen te zijn door westerse expats, waarbij de Britten de leiding hebben. Ons hotel wordt gerund door Britten, restaurants in het centrum worden gerund door jonge westerse expats en de terrassen lijken vol te zitten met Britse en Amerikaanse gepensioneerden. Het voelde absoluut niet aan als een authentiek Cambodjaans stadje. Dat wil niet zeggen dat er niets te zien is in Kampot. Het oude centrum staat vol met prachtige kleurrijke pandjes. Kijk de foto’s maar. Toch waren we blij toen we weer verder konden reizen.

We verruilden het vaste land voor eilandleven en spendeerden een kleine week op Koh Rong Sanloem. Een prachtig eiland met witte stranden, lichtgevend plankton (niet gezien, want de maan was te fel) en luierende honden. We kwamen om te relaxen, te zwemmen en boekjes te lezen, en dat hebben we precies gedaan. Heerlijk!

Kampot Cambodia architecture
Centrum van Kampot, best mooi toch?
Kampot Cambodia local life
Dit bijzonder traktorvervoer zagen we vaak in Cambodja.
Koh Rong Sanloem Cambodia water
Zie je hoe helder het water op Koh Rong Sanloem is?
Koh Rong Sanloem smoothie bowl
Mijn soort ontbijtjes.

Liefde voor Battambang

De laatste twee weken in Cambodja brachten we door in Phnom Penh en Battambang. In hoofdstad Phnom Penh leerden we meer over de donkere bladzijdes van de Cambodjaanse geschiedenis en gingen we op zoek naar street art. In Battambang stapten we op de fiets voor een rondje langs de tempels, zagen we honderden vleermuizen uit een grot vliegen en ontmoetten we een Spanjaard die vier jaar de wereld heeft rondgefietst en een fotoatelier begon in Battambang om educatie voor lokale kinderen te steunen. Wat een inspirerend verhaal! Uiteindelijk is Battambang onze favoriete stad in Cambodja, want het voelde authentiek. Daarmee bedoel ik: niet overgenomen door expats, maar nog steeds een stad van en voor de Cambodjanen. Een perfecte afsluiter!

Cambodia Royal Palace Phnom Penh
Binnen de muren van het Koninklijke Paleis in Phnom Penh.
Phnom Penh street art
Street art jagen in de Cambodjaanse hoofdstad.
Phnom Penh tuktuks
Het tuktukverkeer van Phnom Penh.
Phnom Penh street hairdresser
Straatkappertje.
Battambang Cambodia architecture
Hallo mooi Battambang!
Battambang Cambodia temple
Tempelpoort in Battambang.
Fotogalerij van de Spaanse fietser. Portretten van de mensen die hij tijdens zijn reis heeft ontmoet.

Met z’n tweeën op 1,5 stoel

In Battambang regelden we een bus naar Bangkok. In de praktijk bleek het niet één bus te zijn, maar vier bussen. Ook leuk: ticketverkopers geven vaak optimistische aankomsttijden op om sneller te ogen dan de concurrentie. Tel daar gerust twee uur bij op. De vierde bus bleek de slechtste bus te zijn. We zaten samen op 1,5 stoel (rit duurde 5 uur), omdat we de achterbank moesten delen met de bagage van alle reizigers. Verbazingwekkend genoeg is dit nog steeds niet onze slechtste busrit. Die eer is toebedeeld aan de bus van Kazachstan naar China, waarbij de personen voor ons praktisch op onze schoot lagen (zover konden de stoelen achteruit). We blijven altijd positief, want het kan altijd erger.

Bus nr. 1: het begon goed.
Bus nr. 4: achterin gepropt bij de bagage, met onze tassen op schoot.

Kersenbier & Home Alone in Bangkok

In Thailand was het plan simpel: kerst in Bangkok vieren en oud en nieuw in Chiang Mai. De winkelcentra in Bangkok waren één grote kerstshow, dus super leuk om doorheen te lopen. Toch vonden we het moeilijk om een kerstgevoel te krijgen als het ruim 30 graden is. We zijn toch gewend aan een kerstboom in huis, gezellige lichtjes op straat en oude kerstfilms op tv. Die laatste traditie hebben we wel in stand gehouden door een marathon Home Alone op de hotelkamer met een kersenbiertje in de hand (als vervanger voor gluhwein). Ook werd er gebeld met het thuisfront om kerstgroeten uit te wisselen.

Bangkok Asok market Christmas
Night market in kerstsfeer.
Bangkok Christmas shopping mall
Shopping mall in kerstsfeer.
Bangkok Thailand tuktuk
De kenmerkende tuktuks van Bangkok.

Lantaarnviering in Chiang Mai

Met de nachtbus reden we van Bangkok naar Chiang Mai, waar we terecht kwamen in vegan heaven. Het oude centrum van Chiang Mai zit vol met veganistische cafés. Muesli met kokosyoghurt, pad thai met vegan kip of veganistische cupcakes. Ik kreeg bijna keuzestress, want ik wilde het allemaal proberen. We kwamen naar Chiang Mai om oud en nieuw te vieren en dat bleek onvergetelijke dag te worden. Overdag volgden we een veganistische kookcursus en ‘s avonds bezochten we tempelceremonies en zagen we honderden brandende lantaarns de lucht in gaan (en soms keihard naar beneden storten). Zonder twijfel de mooiste oud en nieuw ooit!

Chiang Mai cooking class Thailand
Ons kookstation in Chiang Mai.
Chiang Mai Cooking class vegan pad thai
Zelfgemaakte vegan Pad Thai.
Chiang Mai lantarn burning
Lantaarns in de lucht op Oudjaarsavond.
Chiang Mai Thailand fireworks
En vuurwerk de lucht in.

Ziek in Sukhothai

De eerste week van het nieuwe jaar brachten we door in de oude tempelstad Sukhothai. Tijdens de eerste reis naar Thailand bezochten we tempelstad Ayutthaya. Dit keer was het tijd voor een andere tempelstad: Sukhothai. We huurden een fiets en trapten een middag langs de ruïnes. Helaas werd ik op dag twee wakker met hoge koorts en een flinke hoest en was voorlopig aan bed gekluisterd. Jammer, maar gezondheid staat op nummer 1. 

Sukhothai Thailand temple
Sukhothai Thailand ruins

Deze update schreef ik in Myanmar (en zette ik online in Thailand), wederom een mooie detour op onze overlandreis richting Indonesië. Ik vertel je meer over dit prachtige land in update 11. Tot dan!

Author

"Don't let your dreams be dreams. Go live your dreams. Go travel", is het motto van Esther. Ze is hopeloos verliefd op al het moois wat deze wereld te bieden heeft. Op Go Live Go Travel combineert ze de liefde voor reizen met haar passie voor schrijven.

Write A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Secured By miniOrange