Ik heb een zwak voor ruïnesteden. Ze hebben iets magisch. Ze nemen je mee naar vervlogen tijden. Tijden van de kooplieden met hun paard en wagen, maar ook die van de almachtige vorsten met hun forse koninkrijken. Tijden die er niet meer zijn, maar je wel enigszins kunt herbeleven door een ruïnestad binnen te lopen. De poort doorlopen, zoals zij die doorliepen.  Diezelfde tempel zien, die zij ook zagen. En diezelfde boeddha eren, die zij ook eerden. Dit is…